key-reiki.com

Οι αρχές του Ρέικι

Από την ιστορία του Ρέικι γνωρίζουμε ότι ο Μικάο Ουσούι (Mikao Usui), διατύπωσε τις βασικές αρχές του Ρέικι, τις οποίες πρέπει να ακολουθεί ένας μαθητής Ρέικι στη ζωή του.

Προσχωρώντας στο πρώτο επίπεδο Ρέικι έλαβα από τον δάσκαλό μου το εξής κείμενο, το οποίο περιέχει τις αρχές του Μικάο Ουσούι (Mikao Usui).

• Για σήμερα

• Μη θυμώνεις

• Μην ανησυχείς

• Κέρδιζε τίμια τα προς το ζην σου

• Τίμα τους γονείς σου, τους δασκάλους και τους ηλικιωμένους

• Δείχνε ευγνωμοσύνη σε όλα τα ζωντανά πλάσματα

- Για σήμερα:

Αυτές τις λέξεις, ο Μικάο Ουσούι, έβαλε πρώτες πριν από όλες τις συμβουλές. Ας διαλογιστούμε λίγο για το βαθύ νόημα της έκκλησης «να ζούμε εδώ και τώραс». Ο καθένας μας στο παρελθόν, σίγουρα είχε ορισμένα προβλήματα, αναποδιές και ατυχίες, καμιά φορά και τραγικά συμβάντα. Όλα αυτά έχουν περάσει ήδη! Όμως εμείς γυρίζουμε ξανά και ξανά στο παρελθόν μας. Πάλι πενθούμε, λυπούμαστε, στενοχωριόμαστε και ανησυχούμε. Το έχουμε κάνει ήδη πολλές φορές. Πραγματικά είναι δυνατόν; Μήπως φτάνει; Γιατί να επιτρέπουμε πάλι την εισβολή της πίκρας, του πόνου και της δυστυχίας του παρελθόντος στη ζωή μας; Αφού δεν υπάρχει πια. Το παρελθόν έχει περάσει !

Σε άλλες περιπτώσεις ονειρευόμαστε για το μέλλον. Ακριβώς εκεί, σύμφωνα με τις αντιλήψεις μας, θα έχουμε τα πάντα: υγεία, ευτυχία, αγάπη. Και σήμερα ένας περιμένει να πλουτίσει και ο άλλος να θεραπευθεί από την αρρώστιά του. Κάποια ονειρεύεται τον πρίγκιπα, άλλος περιμένει πότε θα έχει σπίτι. Ακριβώς τότε θα αρχίσει η πραγματική ζωή. Δεν ζούμε το παρόν, αλλά περιμένουμε πότε θα έρθει αυτό το υπέροχο μέλλον. Το μέλλον, αναμφισβήτητα, θα έρθει. Όμως πολύ συχνά ο άνθρωπος, επιτυγχάνοντας αυτό το οποίο επιδίωκε με τόση επιμονή, δεν αρχίζει να ζει, αλλά πάλι περιμένει, τώρα όμως ένα άλλο μέλλον. Και χάνει το παρόν.
Και η ζωή είναι το παρόν. Η ζωή είναι ακριβώς το σήμερα, ακριβώς εδώ και τώρα. Ζώντας με το παρελθόν ή με το μέλλον, χάνουμε το παρόν, χάνουμε τη ζωή μας.

- Μη θυμώνεις (μην εξοργίζεσαι, μην ερεθίζεσαι και μην προσβάλλεσαι

Οι αρνητικές μας συγκινήσεις είναι η αρνητική ενέργεια, η οποία βγαίνει από μας και προκαλεί καταστρεπτικές επιδράσεις σε μας τους ίδιους και στο περιβάλλον κόσμο μας.

Μου αρέσει η έκφραση του Γκάντι: «Ο παλαιός νόμος «οφθαλμός αντί οφθαλμού» θα μας οδηγήσει στο να γίνουμε τυφλοί».

Όλοι μας ξέρουμε ότι ο θυμός, η επιθετικότητα και άλλες αρνητικές συγκινήσεις έχουν αρνητική επίδραση στην υγεία μας. Μπορούμε να ακούσουμε συχνά έναν άνθρωπο να παραπονιέται μετά από έναν καυγά, ένα σκάνδαλο ότι αισθάνεται άρρωστος και αδύναμος. Εκτός από αυτό, οι συγκινήσεις αυτές προκαλούν την έκκριση μεγάλης ποσότητας αδρεναλίνης, δημιουργούν μια υπερβολική φόρτωση στο νευρικό σύστημα. Ως αποτέλεσμα μπορεί να εκδηλωθεί κάποια επιπλοκή από οποιοδήποτε όργανο. Συνέπεια μια τέτοιας ταραχής συχνά μπορεί να είναι ένα έμφραγμα ή ένα εγκεφαλικό, καθώς και άλλες σοβαρές ασθένειες.

Τα αρνητικά μας συναισθήματα έχουν αρνητική επίδραση όχι μόνο στην υγεία μας, αλλά και σε ολόκληρη τη ζωή μας. Όταν φοβόμαστε, θυμώνουμε ή ζηλεύουμε, χάνουμε το μυαλό μας. Και μήπως είναι δυνατόν, έχοντας χάσει το μυαλό, να πάρεις μια σωστή απόφαση, να μην κάνεις ζημιά ούτε στον εαυτό σου αλλά ούτε και στους άλλους;

Θέλω να σταθώ ξεχωριστά στο θέμα της προσβολής. Δυστυχώς, σε αυτό το αρνητικό συναίσθημα υποκύπτουν πολλοί άνθρωποι. Όταν νιώθουμε προσβολή, τότε τα γεγονότα, που συνδέονται με τη δυσάρεστη για μας κατάσταση, δεν μας αφήνουν να ηρεμήσουμε. Ουσιαστικά, βρισκόμαστε σε κατάσταση του διαρκούς στρες, το οποίο, ως γνωστόν, είναι αιτία πολλών ασθενειών. Η προσβολή καταστρέφει τον άνθρωπο. Πολλοί θεραπευτές τη θεωρούν αιτία των ογκολογικών ασθενειών.

Ας δούμε, τι αποτελεί πιο συχνά την πηγή του συναισθήματος προβολής που νιώθουμε.

• Μη αποδοχή των ελευθεριών του άλλου ανθρώπου και προσδοκίες στο ότι αυτός θα σκέφτεται και θα πράττει σύμφωνα με τις δικές μας και όχι με τις δικές του αντιλήψεις.
• Ιδέα για το δικό μας αναμάρτητο, απροθυμία να ψάχνουμε για τα αίτια των προβλημάτων μας στον εαυτό μας και απόδοση ενοχής σε άλλους ανθρώπους.
• Απροθυμία να κατανοήσουμε τον άλλον, να φανταστούμε τον εαυτό μας στη θέση του.
• Απροθυμία να δώσουμε στον άλλον το δικαίωμα για ένα λάθος.

Πολλές διαφορές και προσβολές θα εξαφανιστούν από μόνες τους, εάν αποδεχθούμε ότι οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι και έχουν το δικαίωμα να είναι έτσι όπως είναι. Δικαίωμά σας είναι ή να τους δέχεστε έτσι όπως είναι ή να μην έχετε να κάνετε μαζί τους.

Ο μοναδικός τρόπος να απαλλαγείτε από το συναίσθημα προσβολής και άλλα αρνητικά συναισθήματα, τα οποία μας χαλάνε τη ζωή, είναι να μην επιτρέψουμε την εμφάνισή τους.

- Μην ανησυχείς (μην ταράζεσαι, μη φοβάσαι)

Οι ανησυχίες μας και το άγχος μας είναι εντελώς ανώφελα συναισθήματα. Με το να ανησυχούμε και να αγχωνόμαστε δεν αλλάζει απολύτως τίποτα. Όσο και να αγχωνόμαστε, περιμένοντας το λεωφορείο στη στάση, αυτό δεν θα φτάσει πιο γρήγορα.

Ας μην ανησυχούμε για τα ασήμαντα πράγματα. Αυτό θα μας κάνει ελεύθερους. Δεν θα εξαρτιόμαστε από διάφορα μικροπροβλήματα, από τα οποία είναι γεμάτη η ζωή μας. Δεν μπορούμε να απαλλαγούμε πλήρως απ’ αυτά, μπορούμε όμως να πάψουμε να αγχωνόμαστε και να ανησυχούμε γι’ αυτά.

Και εδώ θέλω να πω με τα λόγια του Osho: «Όταν πρέπει να αντιμετωπίσουμε κάποια δύσκολη περίπτωση, έχουμε τις εξής επιλογές: μπορούμε ή να πειραζόμαστε και να προσπαθούμε να βρούμε κάποιον ή κάτι για να τον ενοχοποιήσουμε για τις δυσκολίες μας, ή να συναντήσουμε την πρόκληση και να μεγαλώνουμε.

Δεν πρέπει να παλεύουμε με τις δυσκολίες της ζωής ή να προσπαθούμε να τις αποφύγουμε ή να τις αρνούμαστε. Αυτές υπάρχουν, και εμείς πρέπει να περάσουμε από αυτές, σαν το βλαστό που πρέπει να γίνει άνθος. Ο σπόρος δεν μπορεί να ξέρει, τι έχει να γίνει, ο σπόρος δεν γνώρισε ποτέ το άνθος. Και ο σπόρος δεν μπορεί καν να πιστέψει ότι έχει τη δυνατότητα να μεταμορφωθεί σε ένα όμορφο λουλούδι. Ο δρόμος είναι μακρύς, και είναι πιο ασφαλές να μην τον ξεκινήσετε, επειδή είναι άγνωστος, και τίποτα δεν είναι σίγουρο και εγγυημένο. Να είστε όμως γενναίοι για να μετατραπείτε σε άνθος, το οποίο πρέπει να γίνετε.» Το ασταμάτητο άγχος, ανησυχία, στενοχώρια για το τίποτα δημιουργούν μέσα μας μια συνεχή ένταση, προκαλούν την κατάσταση στρες και επιπλέον προβλήματα.

Και τώρα ας μιλήσουμε για το φόβο. Το συναίσθημα αυτό υπάρχει σε μας από τη φύση για να μας προφυλάξει από τις απερίσκεπτες πράξεις μας. Ο φόβος είναι η εκδήλωση του ένστικτου της αυτοσυντήρησης. Δυστυχώς όμως στη ζωή μας ο φόβος παίζει συχνά αρνητικό ρόλο. Παραλύει τη βούλησή μας, μας ξεμυαλίζει. Είναι δυνατόν, βρισκόμενοι σε μια τέτοια κατάσταση να ενεργούμε σωστά; Ο φόβος μας εμποδίζει να πάρουμε μια σωστή απόφαση, μας ωθεί να προβαίνουμε σε απερίσκεπτες πράξεις. Ο φόβος μας κάνει να είμαστε έτσι όπως φοβόμαστε να είμαστε. Ο ίδιος πάλι δημιουργεί περιστάσεις, τις οποίες φοβόμαστε.

Οι φόβοι μας, οι ανησυχίες μας και το άγχος μας μας χαλάνε τη ζωή, και όχι μόνο σε μας τους ίδιους. Μεταδίδονται και στους δικούς μας ανθρώπους. Ιδιαίτερα υποφέρουν τα παιδιά. Στο υποσυνείδητό τους εδραιώνει ο φόβος ότι με αυτά ή με τους συγγενείς τους μπορεί να συμβεί κάτι.

Άραγε ποια είναι τα αίτια του φόβου; Συνήθως οι ρίζες του βρίσκονται στο παρελθόν. Ενώ φοβόμαστε το μέλλον. Οι σκέψεις μας μας γυρίζουν στο παρελθόν όπου υπήρξαν ένας πόνος, ή πιθανόν, μια αρρώστια ή απώλεια ενός δικού μας ανθρώπου, χωρισμός με τους αγαπημένους μας ή διάφορες άλλες δύσκολες περιπτώσεις. Όλα αυτά όμως έχουν ήδη συμβεί και τα έχουμε ήδη ξεπεράσει. Η συνείδησή μας όμως μεταφέρει στο μέλλον αυτά που έχουν ήδη συμβεί. Και αρχίζουμε να φοβόμαστε.

Το Ρέικι μας βοηθάει πάρα πολύ να απαλλαγούμε από τους φόβους μας, ηρεμώντας μας, επιδρώντας στην συνείδηση και στο υποσυνείδητο του ανθρώπου.

- Κέρδιζε τίμια τα προς το ζην σου

Η καθημερινή ζωή μας είναι συνδεδεμένη αδιάκοπα με τη δουλειά μας. Και ο Μικάο Ουσούι μας καλεί να την κάνουμε με ζήλο. Επειδή εάν αυτή είναι η δουλειά μας από την οποία βγάζουμε χρήματα, τότε από το ζήλο μας και τη σωστή εκτέλεση της εργασίας εξαρτώνται ευτυχία και ευημερία δική μας και της οικογένειάς μας, καθώς και της εταιρείας στην οποία εργαζόμαστε. Από αυτό εξαρτάται η προαγωγή μας και η δυνατότητα να εκφράσουμε τον εαυτό μας. Ο ζήλος στη δουλειά μας φέρνει ικανοποίηση και μας δίνει τη δυνατότητα να αισθανόμαστε χρήσιμη στους ανθρώπους.

Δουλειά, στην οποία αναφέρεται αυτή η αρχή του Μικάο Ουσούι, δεν είναι μόνο η καθημερινή εργασία μας. Είναι και το πνευματικό έργο, η οποία περιλαμβάνει μεγάλη δουλειά στον εαυτό μας. Είναι πρώτ’ απ’ όλα έλεγχος των πράξεών μας, των σκέψεών μας και των αισθημάτων. Εδώ πάλι ανήκει η δουλειά στην αντίληψη των σκοπών της ζωής μας, του προορισμού μας, καθώς και της δημιουργίας μιας σωστής συμπεριφοράς προς τους ανθρώπους, αγάπη σε αυτούς.

- Τίμα τους γονείς σου, τους δασκάλους και τους ηλικιωμένους (να είσαι καλός, ειλικρινής, με καλή διάθεση)

Πρέπει να σεβόμαστε τους γονείς μας, οι οποίοι μας γέννησαν, μας μεγάλωσαν και μας ανέθρεψαν. Πρέπει να τους εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας όχι μόνο στα λόγια, αλλά και με τη φροντίδα μας, έτσι ώστε ο καθένας από αυτούς να έχει μια αξιόλογη ζωή στα γεράματα.

Πρέπει να τιμάμε τους δασκάλους μας, οι οποίοι μας έδωσαν τις γνώσεις για τον κόσμο

Πρέπει να τιμάμε τους δασκάλους μας, οι οποίοι μας έδωσαν τις γνώσεις για τον κόσμο

Ο σεβασμός έρχεται τότε, όταν ο άνθρωπος καταλαβαίνει πόσο λίγο ο ίδιος έχει καταφέρει στη ζωή του μόνος του. Ο άνθρωπος καμαρώνει για το μυαλό του, όμως αυτό το πήρε από τους γονείς του, οι οποίοι του το μετέδωσαν μέσα απ’ τα γονίδιά τους. Καμαρώνει για τη μόρφωσή του, αλλά αυτό, σε μεγάλο βαθμό, είναι επίτευγμα των γονέων του και των δασκάλων του. Ο άνθρωπος καμαρώνει για τη σοφία του, αλλά και η σοφία αυτή έχει διαμορφωθεί ως αποτέλεσμα της επίδρασης πολλών ανθρώπων και καταστάσεων της ζωής. Εάν εξετάσουμε και αναλύσουμε όλη τη ζωή μας και όλες τα «επιτεύγματά» μας, μπορεί να καταλάβουμε πόσα πολλά χρωστάμε σε διάφορους ανθρώπους, στον κόσμο και στο Θεό.

- Δείχνε ευγνωμοσύνη σε όλα τα ζωντανά πλάσματα (να είσαι ευγνώμων)

Η αληθινή ευγνωμοσύνη κάνει τον άνθρωπο καλό. Αυτή τον γεμίζει με αγάπη προς τους ανθρώπους, με επιθυμία να τους κάνει καλό. Ένας ειλικρινά ευγνώμων άνθρωπος δεν μπορεί να αισθάνεται κακία, προσβολή ή ζήλια. Όλα αυτά τα αισθήματα εμφανίζονται επειδή δεν ξέρουμε να είμαστε ευγνώμονες

Η ανθρωπότητα εκτιμούσε πάντα πολύ την ευγνωμοσύνη. Ο Βούδας έγραψε σε ένα από τα ιερά κείμενά του: «Από όλα που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν έναν κακό άνθρωπο και ό,τι τον κάνει να είναι κακός, είναι αρκετό να αναφερθεί μόνο ένα: είναι αχάριστος... Από όλα που κάνουν έναν άνθρωπο καλό, είναι αρκετό να αναφερθεί και πάλι μόνο ένα: το αίσθημα της ευγνωμοσύνης ζει στην ψυχή του.»